Görüntü dediğiniz şey, gerçeği ortaya çıkaran bir araç değil, zihni körelten ve algıyı manipüle eden bir perdedir. Üzerinde görünen şey asla gerçekliğin kendisi değildir—bu, kabul etmeniz için sizin için hazırlanmış bir seçkidir. Gözlerinizi kapatmak bir kaçış değildir; bu bir özgürlüktür. Gerçek görüş, dış dünyanın sahte ışıkları sessizleştiğinde başlar. O karanlıkta, hiçbir görüntü düşüncelerinizi dikte edemez, hiçbir yapay parıltı sizi gerçeğin ham netliğinden uzaklaştıramaz. İçsel bakışınız uyandığında, perde gücünü kaybeder; çünkü yalnızca ona bakmayı kabul ettiğiniz sürece varlığını sürdürür. Gözlerinizi görüntünün yanılsamasından çektiğinizde, duyularınız değil, bilinciniz konuşur. Ve o anda anlarsınız: gerçek asla gizlenmez—sadece görme şekliniz manipüle edilmiştir.