Orada Olmayan Renk rengin vücuda, kültürler arası etkileşime ve dilin içine gerçekte ne yaptığı ve hakkında anlatılan ancak asla geçerliliğini koruyamayan ünlü hikayeler
Öncelikle, dürüst bir itiraf
Testleri görmüşsünüzdür: en sevdiğiniz rengi seçin ve kim olduğunuzu öğrenin. Kırmızı tutku, mavi sakinlik, sarı neşe demektir. Bu hoş bir oyundur ve neredeyse tamamen uydurmadır. Tercih ettiğiniz rengin karakterinizi ortaya koyduğuna dair ciddi bir kanıt yoktur. Bu sayfa not o test — ve öyle olmaması, onu inşa etmenin tüm amacıdır.
Çünkü popüler psikolojinin altında çok daha tuhaf ve daha iyi belgelenmiş bir şey var. Renk, dünyanın bir özelliği değildir. Dışarıda sadece ışık dalga boyları vardır; yani redness kırmızısının kafatasınızın içinde üretildiği. Renklerin anlamları bir kültürden diğerine tamamen değişir — bir yerde düğün rengi olan, başka bir yerde cenaze rengidir. Ve konuştuğunuz dil, iki tonu birbirinden ne kadar hızlı ayırt edebildiğinizi ölçülebilir şekilde değiştirebilir. Bunlar gerçek bulgulardır ve herhangi bir kişilik testinden çok daha ilginçtir.
Bunun kaynağı
En güçlü bağ, şu çalışmanın içinden geçer: renk ve dil. 1969'da, Brent Berlin ve Paul Kay dünya genelindeki dillerin temel renk kelimelerini neredeyse aynı sırayla edindiğini buldu — önce karanlık ve aydınlık, sonra kırmızı, sonra yeşil veya sarı, sonra mavi. 2007'de, Jonathan Winawer, Lera Boroditsky ve meslektaşları (MIT, Stanford), dillerinde açık mavi için iki ayrı temel kelime bulunan Rusça konuşanların (goluboy) ve koyu mavi (siniy), bu tonları İngilizce konuşanlardan daha hızlı ayırt ederler — ve sözel zihinleri meşgul edildiğinde bu avantajın kaybolduğunu gösterir. Başka bir deyişle, siz bakarken dil aktif olarak iş başındadır.
The body iplik gerçektir ancak folklorun iddia ettiğinden daha mütevazıdır: sıcak renkler güvenilir bir şekilde dikkat çeker ve uyarılmayı artırabilir; soğuk renkler ise geri çekilen ve sakin olarak okunma eğilimindedir. Ve hepsinden önemlisi, belirli bir pembenin şiddet yanlısı mahkumları sakinleştirdiği iddiası, dikkatli bir şekilde yeniden test edildiğinde geçerli olmadığı ortaya çıktı. İşte bu yüzden bu rehber her iddiayı kanıtına göre etiketler: strong, mixed, veya myth.
Berlin, B. & Kay, P. — Basic Color Terms: Their Universality and Evolution (1969)
Winawer, J., Witthoft, N., Frank, M., Wu, L., Wade, A. & Boroditsky, L. — Russian blues reveal effects of language on color discrimination (PNAS, 2007)
Schauss, A. — orijinal Baker-Miller pembesi iddiaları (1979) · Genschow, O. ve diğerleri. — başarısız replikasyon (Psychology, Crime & Law, 2015)
Elliot, A. & Maier, M. — Color psychology: effects of perceiving color on psychological functioning (Annual Review of Psychology, 2014)
İyi niyetli bir not: Burada hiçbir şey rengin kim olduğunuzu ortaya çıkardığını iddia etmiyor. Daha tuhaf bir şey iddia ediyor: rengin ışık, sinir sisteminiz, kültürünüz ve kelimeleriniz arasındaki bir iş birliği olduğunu. Dördünü de aynı anda görmek için bir renk seçin.