Lüksün Arka Kapısı ve Dijital Yağlayıcılar

Konum: Şehrin en iddialı, mermer zeminli, ultra lüks butiği; arka planda bir Fransız şarkısı fısıldıyor.

Ürün: İçine yarım ruj ve tek bir AirPod sığabilen, ama üzerinde İtalyanca bir kelime yazdığı için fiyat etiketi tam 150.000 Euro olan bir çanta. Ya da sadece sağ göğsünde mikroskobik bir at logosu olduğu için asgari ücret maaşına mal olan düz beyaz bir tişört.

Şimdi dürüst olalım: Bu 150.000 Euro'yu sizden nakit olarak isteselerdi ne olurdu? O mağazaya, yüksek banknotlarla dolu bir alışveriş arabasıyla girmek zorunda kalırdınız. Kasada o parayı tek tek sayarken terler, ağlar, varoluşsal krizler yaşar ve onuncu destede, "Ben ne yapıyorum? Bu parayla bir arsa alabilirdim! " diye bağırır, çantayı koridorun ortasına fırlatıp kaçardınız. Nakit para sizi uyandırırdı. Fiziksel acı, soyulduğunuzu size haykırırdı.

Ama lüks tüketim sektörü aptal değil. O acıyı sana asla hissettirmezler. Çünkü kanlı bir soygun müşteriyi korkutur; oysa anesteziyle yapılan bir soygun müşteriyi "özel" hissettirir.

Gümüş Tepside Sunulan Yanaklar

An gelir. Satış görevlisi Tristan, sahte, saygılı gülümsemesiyle size bakar ve siyah, şık POS makinesini gümüş bir tepside uzatır. O makine, sistemin dar, karanlık ve doymak bilmez plastik yanaklarıdır.

Eskiden nasıldı? Kartı o makinenin yanındaki derin yarıktan sonuna kadar kaydırmanız gerekirdi. Sürtünme vardı. Çaba vardı. İşlemin vahşetinin bir kısmını hissedebilirdiniz. Kredi kartınızı –yani üç aylık emeğinizi, fazla mesainizi, patronunuzdan aldığınız azarları– o karanlık yarıktan zorla geçirirdiniz.

Ancak lüks kapitalizm, bu sürtünmenin bile müşterinin midesini bulandırdığını gördü ve hemen muhteşem icadını devreye soktu: Temassız Ödeme.

Temassız ödeme, yüksek riskli bir soygun sırasında incinmemeniz için sistem tarafından nazikçe uygulanan dijital bir kayganlaştırıcıdır. Artık o yanakların arasına girmeye, sürtünmeye, hatta fiziksel bir temasa bile gerek yok. Sadece titanyumdan yapılmış (aynı zamanda ömür boyu borçluluğunuzun VIP bileti olan) sözde "prestijli" siyah kredi kartınızı makineye hafifçe yaklaştırmanız yeterli.

Tatlı Bir "BİP" ve Soygunun Sonu

Sadece kibar, küçük bir dokunuş. .. BİP. İşlem tamamlandı. 150.000 Euro buharlaştı. Bir böbreğin fiyatı milisaniyeler içinde havaya karıştı.

Tek bir arbede çıkmadı, kimsenin burnu bile kanamadı. Dünyanın en pürüzsüz, en kusursuz soygunu o mermer zeminli mağazanın tam ortasında gerçekleşti. Ve en komik kısmı ne biliyor musunuz? İşlem bittiğinde, sizi yasal olarak soyup soğana çeviren insanlara kocaman bir gülümseme atıp, "Çok teşekkür ederim. " dersiniz. Hatta sizi kapıya kadar uğurlarlar.

Sonra makine, tıpkı önceki örnekte olduğu gibi, o ritüelin sonunu müjdeler. Altından kıvrılarak çıkan, lüks kokan ve markanın logosunu taşıyan o ince, beyaz fiş. .. O devasa yanaklardan işlemi tamamladıktan sonra sistemin size gururla uzattığı ince tuvalet kağıdıdır.

Dışarı çıkıyorsun. Elinde, markanın adının dev harflerle yazılı olduğu o kocaman karton alışveriş çantasını tutuyorsun. Yüzünde anlamsız bir prestij sırıtışı. .. Sokakta yürürken, herkesin o çantaya baktığını, ne kadar seçkin olduğuna hayran kaldığını düşünüyorsun.

Bu sırada, arka odada, sistem o küçük siyah makineyi bir sonraki müşterisi için şarj cihazına çoktan takmış, yeni kurbanın cüzdanını o yarıktan geçirmesini bekliyor.